Michał Garczyk

Michał Garczyk ps. Kuba, Drucik (ur. 18 września 1900 wewnątrz Poznaniu, zm. 17 grudnia 1943 tamże) – senior sierżant Wojska Polskiego, partyzant wielkopolski, podmiot wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej; w toku okupacji Polski na wskroś niemiecką III Rzeszę dowódca Lotnego Oddziału Dywersji Bojowej "Kuba" Wielkopolskiego Kierownictwa Związku Odwetu, kierował Akcją Bollwerk, największą akcją sabotażowo-dywersyjną Okręgu Poznań AK Michał Garczyk urodził się 18 września 1900 wewnątrz Poznaniu, był synem Józefa i Franciszki spośród d. Palacz. W Poznaniu uczęszczał aż do szkoły powszechnej, rozpoczął również naukę zawodu wewnątrz firmie Siemens, którą kontynuował następnie wewnątrz Berlinie.W 1918 powołany aż do armii niemieckiej, spośród której zdezerterował ażeby powrócić aż do Poznania i wziąć udział wewnątrz powstaniu wielkopolskim (1918-1919). Podczas powstania służył wewnątrz jednostkach łączności. Brał udział wewnątrz walka wojnie polsko-bolszewickiej (1919-1920), awansowany aż do stopnia kaprala.W latach 1921-1922 wewnątrz służył wewnątrz Straży Granicznej. W stopniu plutonowego rozpoczął służbę wewnątrz Centrum Wyszkolenia Łączności wewnątrz Zegrzu. W 1932 przeniesiony aż do 7 Batalionu Telegraficznego wewnątrz Poznaniu. Następnie pełnił służbę na stanowisku szefa 14 Kompanii Telegraficznej wewnątrz stopniu starszego sierżanta dokąd służył aż do 1939 jak na przykład znowu został nastawiony aż do Zegrza.Podczas wojny obronnej 1939 roku wewnątrz Armii "Prusy" dokąd zajmował się organizacją służb łączności. Po zajęciu Polski na wskroś III Rzeszę dostał się aż do niewoli, zdołał acz zbiec spośród transportu jenieckiego i na wskroś jakiś trwanie ukrywał się wewnątrz Grudziądzu.Posiadając fałszywe dokumenty RD na imię rodowe Michael Garczyk wewnątrz grudniu 1939 powrócił aż do Poznania. Zamieszkał wewnątrz mieszkaniu u ul. Umińskiego. Wykorzystując swoje znajomości wewnątrz środowisku podoficerów Wojska Polskiego rozpoczął organizować swoją grupę konspiracyjną i nawiązał rozmowa telefoniczna spośród jakimś ośrodkiem dyspozycyjnym wewnątrz Warszawie.W połowie 1940 zorganizowany na wskroś niego oddział wszedł wewnątrz skład WKZO, wewnątrz ramach którego Garczyk stał się zastępcą dowódcy, por. Czesława Surmy. Jako dowódca Lotnego Oddziału Dywersji Bojowej Kuba przeprowadzał akcje dywersyjne wewnątrz zakładach przemysłowych (podpalenia wewnątrz Grudziądzu, Wrocławiu i Goslarze) i niszczył niemieckie magazyny i transporty wojskowe. W połowie 1941 społem spośród Surma brał udział wewnątrz bliżej nieokreślonej akcji w toku której Surma uległ wypadkowi. Zagrożenie dekonspiracją spowodowała, że Surma uciekł spośród Poznania, jednakowoż Garczyk zatrudnił się jak elektrotechnik wewnątrz zakładzie Siemensa. W tym czasie podlegli mu żołnierze WKZO co wewnątrz żadnym razie trzykroć dokonali zatrucia paszy wewnątrz wojskowych stadninach koni. Dążąc aż do zjednoczenia organizacji konspiracyjnych doprowadził aż do włączenia organizacji NOB u dołu dowództwem Antoniego Kopaszewskiego aż do WKZO zlecając jej działania sabotażowe wewnątrz poznańskich Zakładach Umundurowania. Współpraca spośród NOB narażała jego oddział na niebezpieczeństwo dekonspiracji ze względu na zaawansowane działania Gestapo zmierzające aż do rozbicia organizacji. Garczyk zrealizował akcję zapewnienia na rzecz żołnierzy NOB dokumentów umożliwiających ucieczkę aż do Generalnego Gubernatorstwa, których wydano 80 kompletów.W styczniu 1942 roku na efekt doniesień o znaczeniu na rzecz wojsk niemieckich magazynów wewnątrz poznańskim porcie rzecznym, Garczyk znowu przystąpił aż do realizacji przedtem planowanej na wskroś Surmę akcji ich zniszczenia. W magazynach imię przechowywać zimowe ubrania przeznaczonych na rzecz żołnierzy Wehrmachtu walczących wewnątrz Związku Radzieckim. Garczyk nadzorował przygotowania aż do akcji, jak na przykład również sformował grupę bojową aż do jej przeprowadzenia. Akcja przeprowadzona została 21 lutego 1942 i zakończyła się sukcesem.W wyniku śledztwa Gestapo aresztowani zostali wszyscy uczestnicy akcji. Garczyk przeszedł brutalne śledztwo wewnątrz tzw. Domu Żołnierza wewnątrz Poznaniu i wewnątrz Forcie VII, osądzony na wskroś sąd osobliwy wewnątrz Poznaniu (Sondergericht Posen) i nie do odzyskania wewnątrz więzieniu u ul. Młyńskiej 17 grudnia 1943.